علائم افسردگی بالینی و تصورات غلط درباره افسردگی
علائم افسردگی بالینی میتواند در هر فردی متفاوت باشد. مثلا ممکن است فردی دوست نداشته باشد از تختخواب بیرون بیاید، اما فرد دیگری ممکن است بتواند به سرکارش هم برود و حتی همکارانش هم متوجه مورد غیرمعمولی در او نشوند. و البته گاهی اوقات علائم افسردگی مشاهده شود درحالی که فرد افسردگی ندارد. مسائلی مربود به استفاده از مواد، مشکلات دارویی، عوارض جانبی داروها یا سایر شرایط درخصوص سلامت ذهنی میتواند باعث به وجود آمدن علائمی شبیه به افسردگی شود.
علائم افسردگی بالینی
انواع مختلفی از اختلالات افسردگی وجود دارد که دو مورد نسبت به بقیه بیشتر معمول میباشند، شامل: اختلال اساسی افسردگی (MDD) و اختلال افسردگی مداوم (PDD) میشوند.
اگر که شما علائمی را مشاهده کردید که خودتان یا فردی از نزدیکانتان دچار افسردگی شده است، ممکن است که به کمکهای حرفهای نیاز داشته باشید. افسردگی با استفاده از دارو، گفتار درمانی کاملا درمانپذیر است والبته گاهی نیز ترکیبی از هردو در کاهش بخشی از علائم افسردگی نقش ایفا میکند.
1. احساس ناخوشی
خلق و خوی افسرده و غمگین درواقع ازجمله علائمی میباشد که هم در اختلال افسردگی اساسی و هم اختلال افسردگی مداوم دیده میشود. در اختلال افسردگی اساسی براساس آنچه که توسط خود شخص یا دیگران گزارش شده است، فرد تقریبا هر روز و در بیشتر مواقع روز احساس ناراحتی میکند. البته کودکان و نوجوانان ممکن است بیشتر از اینکه غمگین به نظر بیایند، حساس و تحریک پذیر شوند.
فردی که روحیهی افسرده دارد و احساس ناخوشی میکند، ممکن است که احساس غمگینی و پوچی کند و یا ممکن است دائماً درحال گریهکردن باشد. احساس ناخوشی و ناراحتی درواقع یکی از دو نشانهی اصلی برای تشخیص افسردگی میباشد.
افرادی که دچار اختلال افسردگی مداوم هستند، حداقل برای مدت دوسال و تقریبا بیشتر روزهای سال را دگیر غم و احساس ناخوشی و افسردگی میباشد. کوودکان در اختلال اساسی افسردگی ممکن است که بیشتر از غمگین بودن، حسس و تحریکپذیر به نظر بیایند اما در اختلال افسردگی مداوم، آنها حداقل برای یکسال و تقریبا بیشتر روزها درگیر چنین شرایطی میباشند.
بیماری افسردگی ممکن است مزمن و خفیفتر از یک افسردگی اساسی تمام عیار باشد، اما درعین حال ممکن است که نشانههایی که مشاهده میکنید، نشانههای افسردگی اساسی باشد که بیش از دوسال طول کشیده است.
2. کاهش علاقه و لذت
دومین نشانهی اصلی افسردگی، کاهش علاقه و لذت نسبت به چیزهایی است که قبلا از آنها لذت میبردید. فردی که دچار کاهش لذت شده است، به طور قابل توجهی علاقه و توجهاش را نسبت به همه و یا تقریبا بیشتر فعالیتهای روزانه مثل سرگرمیهای مورد علاقهاش، ورزش و یا حتی رابطهی جنسی را ازدست میدهد.
3. تغییر در اشتها
تغییر چشمگیر در وزن فرد (افزایش یا کاهش وزن بیش از 5 درصد در ماه) درحالی که هیچ تلاشی برای کاهش وزن یا افزایش وزن نشده باشد، از علائم اختلال افسردگی MDD میباشد.درکودکان، تغییر اشتها ممکن است باعث شود که کودک وزن مورد انتظار را نداشته باشد. اختلال افسردگی مداوم هم میتواند باعث کاهش اشتها و یا حتی پرخوری شود اما درعین حال ممکن است که آن تغییر وزن قابل توجه در اختلال اساسی افسردگی را نشان ندهد.
4. اختلال در خواب
اختلالات خواب مثل به سختی خوابیدن، خواب ماندن، احساس خواب آلودگی درحالی که کل شب را خوابیدهاید، یا خواب آلودگی در طول روز میتواند از اثرات اختلال اساسی یا مداوم افسردگی باشد.
5. پریشانی روانی و کم حواسی
پریشانی، بیقراری یا بیحالی که بر روی کارهای روزمره، رفتار یا ظاهر فرد تاثیر میگذارد از نشانههای اختلال اساسی افسردگی میباشد.این علائم در حرکات بدن، گفتار و سرعت واکنش فرد کاملا قابل مشاهده است ومطمئنا توسط دیگران هم دیده میشود.
6. خستگی مزمن
نداشتن انرژی واحساس خستگی مزمن میتواند از علائم افسردگی مداوم و اختلال افسردگی اساسی باشد. احساس افسردگی بیشتر اوقات میتواند در توانایی فرد برای داشتن عملکردی عادی، اختلال ایجاد کند.
7. احساس بیارزش بودن یا گناه
احساس گناه بیش از حد و نامناسب و همینطور احساس بیارزشی ازعلائم رایج افسردگی اساسی است. احساس گناه ممکن است به حدی شدید باشد که فرد را دچار توهم کند.
8. اشکال در تمرکز
هم اختلال افسردگی اساسی و هم اختلال افسردگی مداوم، هردو باعث اشکال در تمرکز و تصمیمگیری میشوند. فردی که دچار افسردگی است ممکن است به وضوح این مسئله را در خودش تشخیص دهد ویا ممکن است نزدیکان او متوجهی تقلایش برای فکر کردن و تصمیم گرفتن شوند.
9. افکار دائمی درمورد مرگ
دائما به فکر مرگ بودن که چیزی فراتراز ترس از مرگ میباشد درواقع از علائم اختلال افسردگی اساسی میباشد.فردی که دچار افسردگی اساسی میباشد، ممکن است درمورد خودکشی فکر کنید، اقدام به خودکشی کند و یا برای مرگ و کشتن خود، برنامه و نقشهای بریزد.
شایعترین عارضههای افسردگی
افسردگی بالینی یکی از شایعترین عارضههایی است که توسط مبتلایان به بیماریهای مزمن مثل بیماریهای قلبی، سرطان، دیابت، چاقی و آرتروز گزارش میشود. اغلب این بیماریها، خصوصاً زمانی که فرد از نظر بیولوژکی نیز در معرض افسردگی قرار گرفته است، باعث افسردگی میشوند.
معمول نیست که فردی که دچار افسردگی شده است به طور همزمان با دو اختلال یا بیماری زندگی کند. درنتیجه چنین شرایطی نشاندهندهی یک بیماری مزمن میباشد. برای مثال فردی که دچار درد مزمن میباشد، ممکن است که دچار افسردگی شود و البته برعکس آن نیز برقرار است. به طور مشابه، اختلال مصرف مواد و افسردگی اغلب با هم به وجود میآیند. به عنوان مثال، فردی که دچار افسردگی میباشد، ممکن است برای خوددرمانی به الکل گرایش پیدا کند و از طرفی مصرف بیش از اندازهی الکل هم ممکن است باعث شود فرد علائم افسردگی را تجربه کند.
ازآنجایی که هیچ بیماری نمیتواند باعث بیماری دیگری شود، پس باید بگوییم که آنها باهم وجود دارند و یک بیماری میتواند علائم بیماری دیگر را تشدید کند. در زیر برخی از بیماریهایی که با افسردگی همراه هستند را عنوان کردهایم:
- اختلالت اضطرابی؛
- اختلال نقص توجه و بیش فعالی؛
- اختلالات طیف اوتیسم؛
- درد مزمن؛
- اختلال در خوردن و نارسایی دربدن؛
- فیبرومیلاژیا (سندرم درد اسکلتی)؛
- میگرن؛
- مالتیپل اسکلروزیس (اسکلروزیس چندگانه)؛
- سندرم روده ی تحریک پذیر؛
- اختلال وسواس فکری؛
- فوبیا؛
- اختلال استرس بعد از حادثه؛
- اختلالات خواب؛
- سوء مصرف مواد؛
شایعهها و تصورات غلط درباره افسردگی
علارغم تلاشهای مداوم محققان، پزشکان و بیماران، بیماری افسردگی روز به روز بیشتر برای مبتلایان به یک ننگ تبدیل میشود. این مورد تاحدی به خاطر شایعهها و تصورات غلطی میباشد که در مورد افسردگی وجود دارد. این تصورات غلط میتواند مانع اقدام فرد برای تشخیص علائم و نشانههای افسردگی و یا گرفتن کمک و درمانهای مورد نیاز شود. دراینجا برخی از این افسانهها و شایعهها را نام میبریم:
تو میتونی" بر اون تسلط پیدا کنی"
مبتلا شدن به افسردگی به معنی دیوانه یا ضعیف بودن شما نیست! مقصر این بیماری نه تنها شما نیستید بلکه نمیتوانید به تنهایی و با تلاش خود بر آن فائق آیید و آن را ازبین ببرید. افسردگی به دلیل عدم تعادل انتقال دهندههای عصبی (مواد شیمیایی تنظیمکنندهی خلق و خو) در مغز شما ایجاد میشوند. درست مثل افرادی که مبتلا به دیابت هستند و نمیتوانند لوزالمعدهی خود را مجبور به تولید انسولین کنند، شما هم نمیتوانید برای غلبه بر افسردگی، سختتر تلاش کنید. افسردگی یک بیماری واقعی است که نیاز به درمان مناسب دارد.
افسردگی فقط علائم و نشانههای ذهنی دارد
افسردگی مطمئنا دارای علائم ذهنی مثل غم، اضطراب، تحریکپذیری وناامیدی میباشد اما باید در نظر داشته باشیم که بروزعلائم جسمی هم در افرادی که دچار افسردگی میباشند، یک واقعیت است. این علائم میتواند شامل درد بدن ،خستگی، سردرد و مشکلات گوارشی باشد.
فقط زنان افسرده میشوند
افسردگی میتواند در افراد هر نژاد، قوم یا گروه اقتصادی و در هر سنی اتفاق بیوفتد. تقریبا نسبت زنانی که به افسردگی مبتلا میشوند دوبرابر مردان گزارش شده است اما هنوز محققان نسبت به اینکه زنان بیشتر از مردان دربارهی بیماریشان گزارش میدهند و به دنبال درمان مناسب هستند، به توافق نرسیده است. کودکان و نوجوانان نیز در معرض خطر افسردگی قرار دارند. متاسفانه بسیاری از کودکان به دلیل عدم تشخیص علائم هشداردهنده، که در کودکان متفاوت با بزرگسالان میباشد، تحت درمان قرار نمیگیرند.
افسردگی غیرقابل درمان است
با اینکه افسردگی میتواند باعث ناامیدی شما شود اما برای افرادی که به دنبال تشخیص و درمان مناسب هستند، هنوز امید وجود دارد. درحقیقت، افسردگی یکی از قابل درمانترین بیماریهای روانی است چرا که بیش از 80 تا 90 درصد افراد به درمان پاسخ میدهند. علاوه براین، درمان افسردگی شامل مصرف دارو برای بقیه عمر بیمار نمیباشد. تراپی و اصلاح سبک زندگی نیز نقش مهمی در مدیریت علائم و جلوگیری از بازگشت بیماری دارد.
